آرشیو مقالات آموزشی بدنسازی از مقدماتی تا پیشرفته|شرکت تن آسا

آرشیو مقالات آموزشی

تمرین هوازی ظرفیت عضله را در استفاده از چربی افزایش می دهد که آن نیز به نوبه خود تراکم میتوکندری و ظرفیت آنزیم اکسایشی در عضلات را افزایش می دهد. از سوی دیگر بر اثر تمرین هوازی تراکم گیرنده های بتا آدرنرژیک در سطح سلولی بافت چربی و در نتیجه حساسیت آنها را در برابرفرآیند لیپولیزی افزایش می دهد که محرک اصلی این روند توزیع کاکتولامین چربی و کاهش انسولین در اثر فعالیت هوازی است.تمرین بدنی به ویژه تمرینات هوازی بر سلامت افراد تاثیرات مثبتی دارد.تمرینات هوازی سبب افزایش استقامت قلبی عروقی شده و این آمادگی مناسب قلبی- عروقی سبب محافظت افراد در معرض مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی-عروقی می شود. براساس تحقیق شاهانا و همکاران(2010)،12هفته تمرین هوازی بر اجزای مرتبط با سلامت شامل: استقامت قلبی عروقی، انعطاف پذیری، استقامت عضلات شکم و چربی بدن تاثیر داشت که سبب بهبود استقامت قلبی عروقی،استقامت عضلات شکمی،و انعطاف پذیری و کاهش ضخامت چربی زیر پوستی شد. با این حال از نظر فیزیولوژیکی تمرینات هوازی می تواند تاثیرات متفاوتی را در کوتاه مدت و بلند مدت در قلب و توان هوازی ایجاد کند. یک جلسه ورزش هوازی موجب افزایش ضربان قلب و حجم ضربه ای و در نتیجه برون ده قلب می شود، ولی در بند مدت به علل گوناگون ضربان قلب استراحتی و به دنبال آن ضربان قلب در هر فشار کاری، کاهش و توان هوازی افزایش می یابد. یعنی قلب با تعداد ضربان کمتری می تواند نیاز های بدن را مرتفع سازد. تمرینات منظم(ورزشی) هوازی موجب آمادگی دستگاه های حیاتی بدن از قبیل، قلب، ریه، عضلات و همچنین باعث افزایش نیرو و بهبود دستگاه های تولید انرژی در عضلات شده و خستگی را به تعویق می اندازد. تاثیر ورزش بر سیستم های مختلف بدن انسان از جمله سیستم قلبی-عروقی یک امر اثبات شده است. به نحوی که حتی در تشخیص بسیاری از بیماری ها و مشکلات قلبی-عروقیو تنفسی از آزمودن های ورزشی استفاده می شود.آمادگی قلبی عروقی مرتبط بوده و توسط حداکثر اکسیژن مصرفی قابل اندازه گیری است. حداکثر اکسیژن مصرفی ظرفیت ورزشی افراد را پیش بینی میکند و پیشگویی کننده قوی عملکرد قلب و عروق است.